Cira & Nikon - Cichy Dzieciak (feat. Hukos, Kasia Kubik)

Na ostatniej lawce siedzi sam cichy dzieciak, zachukany talent co lamie glos w odpowiedziach. Nawet wiedzial ale nie znosi nerwowego tembru, zainteresowania centrum i masa leku. Nauczycielka beszta, reszta klasy ma ubaw, mniejsza o ten zal kiedys mi sie uda. Kiedys krzykne soba i usna masy slyszy dzwonek cichy ziomek wybija z klasy. Zrywka na baze bo zobaczyl aniola. Mowi musisz komus pomoc i do domu wolal. Gong tak popedzil klatka, winda, drzwi, widok mierz i dramat mama cala we krwi. Rozbity nos podpity bos sie wycofal, a juz noz go korcil mogla byc katastrofa. Pare spojrzen maly nic nie powiedzial. Wygral to bez pychy on cichy dzieciak..

Ref. Cichy dzieciak, cichy dzieciak jego krzyk jest pelen lez. Cichy dzieciak, cichy dzieciak jego wiara w zycie rzadzi szept.

W kamiennym ogrodzie sam siedzi chichy mlodzieniec, ucalowal krzyz matki, ulozyl dla niej wieniec, kwiatki. Jeszcze znicz, jeszcze chwila musi zmykac ustawiony ze znajomym, ktory robil w narkotykach. Mlody student cudem przetrwal szkole srednia, musial miec na czesne chcac miec sume odpowiednia inaczej by nie brnal. Stad ta ustawka, mial na zycie patent, jednak w tym temacie kaska masz to sie trzymasz, mial jednak bodziec, ktory kazal sie zatrzymac mu. To kobieta z jego snow, trud bycia, dzielili razem sie miotali na sztandarze zycia. Dzis myslac o niej poszedl znow zarobic sianko, mowi: pojde ja do matki Ty idz baw sie kolezanka kotku. Buziak na rozchodne, duza presja godnie stoi na miejscowie z wolna mijaja przechodnie. W tlumie widzi ziomka, siema zbita piatka nie zauwazyli ze ktos za nimi podarza. Psy juz zweszyly cel, tu na prerii ulic oni serii oczu na poboczu nie wyczuli. Z reki do reki nabrali powietrza juz odkryli prawde tak trzeba spieprzac, wiec ucieka przez ulice za przystanek w pogoni wspomina dotyk dloni ukochanej. A niech to diabli chwila dalej stoi ona czas sie nagli mu juz nie, ta w ramionach spleciona z innym typem. Psy na glebe go przytrzymuja butem lupe. Wszystko w pizdu poszlo, ona sie odwraca doszlo do spotkania oczu, cichego przepraszam. Nawet nie podbiegnac nie trafila w sedno. Jemu wszystko jedno, jemu juz na pewno. Bo na zycie plan jak domek z kart sie rozlecial. Pozostal sam on taa cichy dzieciak.

Ref...

Siedzi chichy dzieciak calkiem sam wobec ogromu domu, a skrzypiace krzeslo jakby postawiono w srodku oka cyklonu. Mebloscianka z PRL-u, sufit, podloga, blok,molo ujmujac to obrazowo. Przez zaluzje wpada slonce obnazajac smugi dymu szluga. Tepa pustka piszczy w uszach, a on nawet nie przypuszczal, ze tak bardzo mozna pragnac, zeby ktos go sluchal. Strzepnal popiol z MonteCarlo w krysztalowy okrag, rzezbionej popielniczki, we wzory z kwiatow z cepeli, to mu przypomnial o bliskich. Nie jedna klotnia, ojciec czesto nia rzucal, ona jednak sie nie stlukla, zagasil szluga. Szybki bilans bledow, zabraklo mu pazurow, zebow, zle powinowactwo genow, zeby wyrwac murom zeby krat jak u Kaczmarskiego. Odsnunal krzeslo, wstal, odplynal predko, strach, dzieciak juz postanowil i powoli zamknal drzwi od drugiej strony, jakby pierwszy raz to robil, winda, ostatnie pietro tam spojrzy w oczy Bogowi. Leniwe popoludnie w myslach nazwal pieknym. Wszystkie zachody slonca musza zawrzec sie w tym jednym. Czasem czlowieczenstwo to wybor sposobu smierci. Stanal na krawedzi choc nie slyszal siedemnastki, to jego pierwszy krok w chmurach jak u Hlaski nie pamietal tresci, pamietal pozolkle kartki. Lekko zmruzyl oczy, nie zobaczyl z zycia kliszy, wiec to klamstwo co mowili, on juz poznal smak tej chwili. Piskle wyfrunelo z gniazda przez chwile z gory na asfalt. Pierwszy raz w zyciu byl wolny przez ta chwile, ktora lecial. Jeszcze zdazyl krzyknac, tak jak sobie to obiecal, wiec dotrzymal obietnicy, on cichy dzieciak...

Ref...